W większości przypadków wprowadzenie oznakowania CE doprowadziło do opracowania nowych specyfikacji wyrobów (Norm Europejskich i Europejskich Aprobat Technicznych), które powinny zastąpić istniejące do tej pory krajowe specyfikacje. Państwa Członkowskie powinny doprowadzić do opracowania odpowiednich nowych lub zrewidowanych zasad dobrej praktyki (np. przystosowując stare zasady poprzez "krajowe dokumenty aplikacyjne", czyniąc je zgodnymi z nowymi specyfikacjami wyrobów), dostarczając informacje dotyczące wbudowywania wyrobów budowlanych do obiektów oraz odnosząc się do zharmonizowanych specyfikacji wyrobów (np. poziomy i klasy cech wyrobu). Użytkownicy powinni wziąć pod uwagę tego rodzaju nowe krajowe dokumenty.

Jedną z najistotniejszych korzyści odnoszonych z oznakowania CE będzie to, że wszystkie wyroby będą oceniane na podstawie takiego samego badania albo innych metod oceny, niezależnie od pochodzenia wyrobów. Stąd cechy i właściwości użytkowe wyrobów staną się porównywalne, a ponadto uniknie się wielokrotnych badań.

Dlaczego zamiast Norm Europejskich stosuje się niekiedy ETA jako dokument odniesienia dla oznakowania CE?

W przeciwieństwie do zharmonizowanych Norm Europejskich, które dotyczą grupy wyrobów, Europejskie Aprobaty Techniczne (ETA) odnoszą się do konkretnego wyrobu indywidualnego producenta. ETA stanowi pozytywną ocenę wyrobu do zamierzonego stosowania, określającą cechy i właściwości wyrobu. ETA zazwyczaj zawiera założenia dotyczące wbudowywania wyrobu w obiekty. Lista wyrobów objętych ważnymi ETA jest dostępna w internetowej bazie danych (patrz www.eota.be ).